Verslag Trainingsdag 15 augustus Opende

Trainingsdag 15 Augustus Opende Carmen schrijft:

Nog maar een week of 3 geleden ben ik als bijrijder begonnen om de paarden van Will te rijden. Een 6jarige vos merrie (Zelah) en een al wat oudere super lieve ruin van 17jaar (Livius). Will vertelde me dat ze haar paarden trainde op de manier van Antoine de Both. Ik had wel eens van deze naam gehoord, maar had verder geen idee wat deze manier van rijden inhield. Toen stuurde ze me de link van de site van Steef. Deze site ben ik gaan bestuderen en alles wat er stond was allemaal heel logisch als je er een goed over nadenkt.

Ik had, en dan wil ik echt de nadruk leggen op had, een totaal andere rijkunst, dan de Antoine de Both manier. Will had mij opgegeven voor de laatste trainingsdag op 15 Augustus in Opende. We vonden het wel verstandig om voor deze trainingsdag alvast even een lesje te nemen om in ieder geval te kijken hoe deze manier van rijden mij bevalt en natuurlijk om alvast kennis te maken met Steef. Steef heeft me tijdens de les een aantal dingen uitgelegd wat zeer belangrijk is om op deze manier te rijden. Na mijn 1e les was ik al helemaal enthousiast geworden en zag erg uit naar de trainingsdag van zondag.

Ik was zondag om half 9 op stal, even een borsteltje over Zelah en samen met Will richting Steef en Hilda. Eerst even kennis gemaakt met de andere dames en hun paarden. We begonnen om 9u eerst met de theorie. Jessica, Ritva en Tineke lessen al wat langer bij Steef en wisten dus ook al meer over de theorie,voor mij was dit allemaal nieuw. Na de theorie ging ik als eerste rijden. Ik had Zelah nog nooit bij Steef in de bak gereden en ze is ook nog niet zo vaak van huis weggeweest, maar ze heeft zich voorbeeldig gedragen. Ze was wel wat kijkerig en in eerste instantie iets terughoudend. Steef heeft me verteld waaraan ik moet werken: voorover zitten, hand hoger,voorwaarts houden en het belangrijkste voor mij: het sturen. Ik was nog te voorzichtig met sturen, ik moest groot leren sturen, ik was de baas, bepaalde welke kant we opgingen, Zelah moest werken ik moest mee liften. Naar een tijdje ging ze stukken beter lopen en begreep ik ook sneller hoe ik moest rijden. Vooral de middagles ging voor Zelah en mij heel goed, Zelah liet super stukken van onstapnning zien.

Na mij was het de beurt aan Tineke met haar Richt om de bak te betreden. We gingen allemaal bij Steef in de bak staan en Steef stelde ons een aantal vragen, zo kwam de theorie goed van pas, bij Richt was het wel leuk om te zien, want ze liet zich al vrij makkelijk buigen en veranderde steeds van linksgebogen naar rechtsgebogen paard en andersom afhankeljk welke kant ze op liep. In het begin vond Richt het wel een beetje spannend en werd ook wat kort in de hals,maar ook bij Tineke was goed te zien dat naarmate ze langer reed er steeds meer ontspanning en rechtgerichtheid kwam en dat Richt beide achterbenen mooi onder de massa bracht. Vooral ’s middags deden Tineke en Richt het erg goed.

Toen kwamen Ritva en haar grote vosruin in de baan (sorry Ritva ben even vergeten hoe hij heet) Je kon duidelijk het verschil zien dat Ritva al stukken langer bezig is als ik. Het zag er vanaf de grond vrij makkelijk uit wat ze deed. Weer heb ik gevraagd wat er scheelde aan dit paard. Ritva haar paard loopt sinds ze bij Steef lest pas weer fatsoenlijk voorwaarts. Hij stond vaak stil of stuiterde dan de bak door. Wat een eye-opener om dan te zien wat een andere manier van rijden, naar mijn mening een veel paardvriendelijkere manier, een paard kan veranderen. Ritva haar paard heeft er nu gewoon weer zin in om te gaan rijden, en dat liet hij zien ook, liet zich naar de middagles super sturen en had een hele fijne voorwaartse/neerwaarte tendens.

En dan krijgen we Jessica nog met haar Hamlet, dat is zeker een verhaal apart. En mede door haar pony ben ik helemaal om. Hamlet heeft zijn rechter kruisbanden gescheurd gehad, iedereen had hem afgeschreven, maar Jessica niet, ze bleef in hem geloven, gaf hem de tijd om te kunnen herstellen. Ik heb filmpjes gezien van hoe hij eraan toe was voordat Jessica met hem bij Steef kwam lessen. Gewoon te erg voor woorden, hij liep op 3 benen en als hij wel op 4 benen liep was hij stokkreupel. Naar een tijd van rust is ze weer met hem naar de dierenarts gegaan en zijn banden waren al een stuk verbeterd. I.p.v. een röntgen foto met alleen zwart, zag ze nu weer witte stukken op de foto. De dierenarts had haar gezegd binnen een half jaar rij je hem weer. Jessica wachte en wachte, maar hij bleef kreupel, tot ze Steef ontmoette. Ze vertelde dat Steef haar laatste hoop was, ze wist anders echt niet meer wat ze moest doen. Gelukkig geloofde Steef in Hamlet, met zijn 3-en gingen ze aan het werk en nu 1 ½ jaar later kwam ze op de trainingsdag met een pony waarvan je nooit zou zeggen dat die ooit zo ernstig gewond is geweest. Stappen, draven, galopperen,strekken, buigen, ontspanning, aanleuning alles kan die pony weer, en dat allemaal met de hulp van Steef en de Antoine de Both manier. Oke Hamlet is er nog niet en loopt met zijn rechterachterbeen nog iets buiten de massa, maar als je van zover moest komen als Hamlet en dan samen met je amazone en instructeur het al zover geschopt hebt in eigenlijk een korte tijd, dan heb ik daar echt heel veel respect voor.

Nadat we allemaal ’s middags ook hadden gereden, hebben we nog even gezellig nageborreld. Het was een zeer geslaagde en interessante dag en ik ben helemaal om. Het is een veel mooiere en fijnere manier van rijden. De paarden vinden het leuker en ik heb nu ook veel meer zin om te rijden. En natuurlijk moet iedereen zelf weten op welke manier ze gaan of blijven rijden, maar voor iedereen die problemen heeft met zijn paard, geef niet alleen je paard de schuld (zoals ik ook vaak genoeg deed) maar kijk eerst een naar jezelf. Want vaak ligt daar het probleem. De trainingsdag bij Steef heeft mij een hele andere kijk op paardrijden gegeven. En ik weet zeker dat Steef nog vele anderen met deze manier van rijden blij kan maken.

Steef en Hilda bedankt!!

Van dezelfde dag heeft Ritva ook een verslag geschreven:

Trainingsdag 15 augustus in Opende

 

Op 15 augustus vond de laatste trainingsdag in Opende plaats. Het zou een volle dag worden met vijf rijdende combinaties en drie toehoorders. Helaas kon een van de combinaties Opende niet bereiken wegens meervoudige pech, dus bleven we met vier rijdende combinaties over.

De opzet van de dag was vergelijkbaar met de vorige dag; als eerste werd de theorie doorgenomen. Voor de meer ervaren deelnemers de gelegenheid om de aandachtspunten weer scherp voor ogen te hebben en vragen te bespreken. Voor de deelnemers die met deze methode kennismaken, een toelichting van de basisprincipes. Vervolgens de eerste les, lunch met bespreking van de ervaringen, de tweede les en nabespreking van de dag.

De rijdende combinaties gaven een mooi beeld van fasen in het rijden volgens deze methode. Zelah/Carmen volgden voor de tweede keer les volgens de AdB methode. Ungaro/Ritva zijn een klein half jaar bezig, Tineke/Richt al wat langer en Jessica/Hamlet laten zien wat na consequent hanteren van de methode te bereiken is. Twee van de toehoorders maakten voor het eerst kennis met deze methode . De interesse was gewekt door de veranderingen die zij gezien hebben bij Ungaro afgelopen half jaar: van ´oorlog´ tot plezier voor twee. ´Actions speak louder than words´ geldt hier ook.

De eerst les startte met de combinatie Zelah/Carmen. Zelah had aanvankelijk last van spanning (tweede keer van huis) en moeite met de concentratie. Naarmate het paard door stuurwerk makkelijker ging lopen, werd het paard zichtbaar rustiger en geconcentreerder en liet haar mooie beweging zien. Meer gemak in de beweging bevordert dus ook de mentale ontspanning van het paard.

Vervolgens kwamen Tineke en Richt in de bak. Het was mooi om te zien hoe deze Fries steeds ruimer, soepeler en geconcentreerder ging lopen

Als derde waren Ungaro en ik aan de beurt. Ik heb niets te klagen over m´n paard: als ik doe wat ik moet doen, krijgt hij de gelegenheid om met gemak te bewegen. Het afleren van oud (ruiter) gedrag blijft nog steeds een hele uitdaging.

Bij de vierde combinatie zagen wat met consequent hanteren van deze methode te bereiken is: Hamlet en Jessica kwamen in de baan. Wij zagen Hamlet tijdens de les veranderen in een sierlijk dressuurpaard dat zelfbewust en met gemak door de baan beweegt. En wat zagen we aan het rijden? Eigenlijk weinig tot niets, zo klein zijn de hulpen en zo goed is de samenwerking. En dit is een paard dat getraind is na gescheurde kniebanden.

Tijdens de twee les, net als de vorige keer, grote sprongen vooruit bij alle combinaties.

En de opbrengsten van de dag: het zien en het bespreken van combinaties die in verschillende fasen zitten, het gesprek over vragen die we hebben, de uitnodiging van Steef om telkens mee te kijken bij anderen scherpen je blik en voegen kennis toe. Qua rijden stappen vooruit; de tweede les laat als het ware alvast de volgende fase ervaren die er aankomt. Dat geeft een volgend doel voor het rijden thuis. En natuurlijk inspiratie en de verwondering: is dit mijn paard, kan hij zo fijn lopen, mag ik hier op rijden? Een intensieve en gezellige dag met perfecte verzorging door Hilda met als hulptroepen Lisa en Sarah

Ritva

Groepsfoto van de laatste trainingsdag in opende
Naschrift van Steef:

Na een prachtige periode in Opende was 15 augustus onze laatste trainingsdag. Met weemoed maar ook met hel veel plezier kijken we om naar het fijne leven daar en de mooie resultaten die stagiaires of deelnemers aan de trainingsdagen hebben bereikt.

WIj willen iedereen bedanken voor de energie die wij van jullie krijgen.

We hebben er van genoten.