Op deze pagina een collage van rechtgaande ontspannen paarden!

Dit is natuurlijk niet zomaar gegaan. De bovenste twee amazones rijden al langer bij mij. De onderste twee voor de 1e en de 2e keer. Al deze paarden zaten in de problemen.  Vluchtgedrag, agressie, kreupelen op de linkerhand en soms ook op de rechterhand, karperrug, scheve wervels, rennen om aan de ruiter te ontkomen etc.

Allemaal uitingen van paarden die met pijn lopen. Maar ook hoefkatrol, kissing spines, artrose, spat, hanentred en aanverwante problemen van het bewegingsmechanisme worden door de methode de Bodt succesvol verholpen.

Om nog maar te zwijgen van de psychische problemen die het paard heeft als gevolg van het lopen met pijn. Een veel gehoorde uiting van leerlingen van mij is dat hun paard zo enorm veranderd in zijn gedrag. Van apathisch en zwaarmoedige paarden ondergaan ze een enorme gedragsverandering in blijmoedig, alert en werklustig. Je kunt je voorstellen dat werken zonder pijn  de sleutel is tot het verkrijgen van een happy athlete. 

Kreten als:

"Ik vind mijn paard lui en vaak chagrijnig maar nu is hij altijd goed wakker, kan zich veel beter concentreren,  nu oortjes er op in plaats van in de nek en geweldig voorwaarts".

"Mijn 17j arige merrie gedraagt zich weer als een jonge blom. Het is net of ze de wereld opnieuw ontdekt ziet alle vogels vliegen maar blijft gewoon super te rijden".

"Mijn paard geeft me heel duidelijk het gevoel dat hij plezier in zijn werk heeft en daardoor is mijn plezier in het rijden zo enorm veel meer geworden."

"Als ik haar beloon staat ze te trappelen om weer verder te gaan. Net of ze zeggen wil: Poeh...ik kan nog veel meer"!

"ik kon mijn paard nooit uitzitten nu voel ik zijn bewegingen door zijn lijf golven en kost doorzitten bijna geen moeite meer"

"Ik was er van overtuigd dat ik nooit een wedstrijdje zou rijden, laat staan dat ik een winstpunt zou halen. Nu denk ik dat ik een startkaart ga aanvragen"

"ik heb moeten leren om eigenlijk niets te doen dan alleen een aanwijzing geven. Ik was na de 1e drie lessen bekaf van dat niets doen. Maar mijn paard liep geweldig".

"Ik vindt mijn paard niet bijzonder mooi of zo. Maar na het zien van de film en de foto's wist ik niet dat hij dat in zich had. Wat een plaatje"

hoor ik na een (soms heel korte) periode van les in deze methode.

Eén van de belangrijke pijlers in de klassieke dressuur is de lichtheid van het paard of het draagvermogen.

Daarmee zal het paard dus ook licht en gemakkelijk de gevraagde oefeningen kunnen uitvoeren. Dat vraagt ook lichtheid van de berijder.
Met lichtheid bedoel ik niet dat er een maximum gewicht aan een ruiter zit . Ik bedoel hiermee dat,  hoeveel weerstand het paard ook bied, ik nooit meer in mijn handen heb dan wat ik tussen mijn duim en wijsvinger aan teugels kan houden. (pincet greep) Zolang het paard meer aan de hand duwt dan ik kan ondersteunen geeft het paard in werkelijkheid aan dat het nog niet toe is aan dat contact. Je kunt ook zeggen dat het paard er niet mee eens is dat de ruiter meer contact neemt dan dat het paard qua draagvermogen op de achterhand aan kan.

Ik ben licht, mijn paard is licht.

Zolang ik consequent het contact kan onderhouden met mijn paard waarbij ik door middel van "vragen" aangeef wat ik bedoel, zal het paard vrijwel gelijk antwoorden met de gevraagde oefening/stelling/buiging.

Een rechtgericht paard is een paard wat achter gelijke aanleuning loopt.

En niet anders. En dat is alleen te bereiken door het paard recht te richten. Het de kans geven om zijn moeilijke zijde te ontwikkelen en zijn soepele zijde in stand te houden. Eenmaal in verticaal en horizontaal evenwicht kan ik het paard de halve ophouding gaan aanleren.
Op het moment dat de gelijke aanleuning wegvalt zal daarmee de halve ophouding ook niet doorkomen. Het heeft dus ook geen zin om maar door te trekken. Het paard heeft 100 tot 150 kg meer van zijn gewicht al op een schouder liggen en daarmee een voorbeen onevenredig veel belast.

De foto's willen alleen maar aangeven dat je met heel weinig heel veel kunt bereiken. Bij het ene paard in 10 minuten, bij het andere paard misschien een half uurtje. Maar ze gaan het allemaal doen. Er valt nog genoeg te bekritiseren ten aanzien van de foto's. Fouten kijken kunnen we allemaal. Maar kijk naar het paard ook als het maar een moment opname is zoals deze foto's. Alle ruiters geven aan dat ze een geweldige rit hebben gehad. Ze hebben gevoeld hoe het van schenkelgangers, ruggangers zijn geworden. En dat compliment  komt Antoine de Bodt toe voor de methode.

Hetzelfde compliment komt ook aan de berijder toe. Enerzijds omdat zij hun paard en zichzelf nu de kans geven om vanuit een gezond alternatief recht te doen aan hun paard. Anderzijds omdat zij tot het inzicht zijn gekomen dat alleen de klassieke rijkunst de weg is waarop het paard in staat gesteld word tot ongekende prestaties.